สวัสดีค่า ห่างหายไปนานแสนนาน...

สาเหตุก็เพราะ.....

ขี้เกียจอัพ นั่นเอง (ซะงั้นน่ะ555)
ช่วงนี้ก้อไม่ได้ทำอารายมากมายเลย

เพราะว่าเที่ยวๆๆๆ อยู่ทุกวันเลย ออกแนวเด็กเที่ยวซะแล้วววว
แต่ที่ไม่น่าเชื่อแต่คือความจริงคือ

ปีนี้ไม่ได้เล่นน้ำ...อันนี้ไม่แปลก 555

แต่ที่แปลกคือ ไม่อยากเล่น...สงสัยจะเริ่มแก่อ่านะ

 

 

อาทิตย์นี้ที่น่ายินดีเลย.... ก็คือ

เฟียกลับมาเมืองไทยเป็นเวลา 1 สัปดาห์ (ต้องยินดีเลยหรอวะ)

กลับมาก้อตระเวนกินเลยค่ะ

ทำให้แพรวที่อุตส่าเข้าฟิตเนสมาตลอดการปิดเทอม

บวมขึ้นมาทันตา (ไอเฟีย แกนะแก....อ่ะล้อเล่น)

ผุ้ที่เข้าร่วมการตระเวนกินก้อคือ น้องมุดกะน้องเด๋อนะคะ

(อย่าเข้าใจผิด พวกแกแก่แล้วนะเว้ยไม่ได้เด็ก เราเขียนให้ดูโนเนะไปงั้นแหละ555)  

อิ่มอร่อยกันน่าดู (อ้วนด้วย)

วันต่อมาก้อไปซัด mk อีก เล่นเอาบวมทุกวันฮือๆ

 

 พอไม่กี่วันก้อไปตระเวนอีก....

 คราวนี้มีดุดกะแฟนของดุดชื่อน้องเอ๋ย ไปด้วยยยย

เหอๆ น้องเค้าน่ารักมากเลยอ่ะ(น้องเอ๋ยอ่ะ) เสียดายไม่มีรูป ไม่งั้นจะโชว่าน่ารักจิงๆ

แล้วก้อตอนเย็นๆ ก้อมีเฟียกับน้องเฟิร์น(แฟนของเฟีย) ตามมาสมทบ
(หลังจากที่มันหลอกให้เพื่อนๆงงกันไปน่าดู กับ trip ของมัน..ในที่สุดมันก้อมาจนได้)
คราวนี้การเที่ยวของเราก้อไม่มีอารายมากมาย
ก้อกินๆ เล่นๆ กันตามระเบียบนะค้า
แล้วก้อฮากันกระจายตลอดเวลา
 ประเด็นของการเขียนทั้งหมดนี้ก้อคือ(ที่ผ่านมาเกริ่นนำ)
เรามีความสุขกับการที่เพื่อนอ้วนๆอย่างแกกลับมามากเลยนะ
เพราะว่าทำให้เราได้มาเจอเพื่อนๆอัสสัม ได้ไปเที่ยวได้เฮฮาอย่างนี้
เสียดายที่เพื่อนๆ อีกหลายคนไม่อยู่(กลับมากันซะทีสิฟระ)
ไม่งั้นต้องสนุกมากๆ กว่านี้แน่ๆเลย
ไอเฟีย แกกลับไปก้อตั้งใจเรียนนอย่ามัวแต่สวีทล่ะ
แล้วเอาชอคโกแลตมาฝากเรากะน้องอีกนะ (มันอร่อยดี 555)
จบที่กินจนได้ 555

 

 

เอาล่ะมาเข้าเรื่องของชื่อ title ของ space กันดีกว่า
วันนี้ค่ะ เพื่อนๆ medswu ทุกท่านนัดประชุม 10 โมงค่ะ
น้องแพรวก้อรีบตั้งนาฬิกาปลุก ตื่น 8 โมงเช้าอย่างขมักเขม้น
(อ่าแน่ะ คืดว่าเราไม่ตื่นอ่ะดิ...ผิดว่ะ)
แล้วก้อตื่น 8 โมงตามที่ได้ตั้งใจไว้
อาบน้ำกินข้าวอย่างไวตามแผนที่วางไว้อย่างดีว่าจะเดินทาง 9 โมง ไปถึง 10 โมงครึ่งตามเวลาเป๊ะ
(เผื่อเพื่อนๆมาสายเรียบร้อยไง555)
แต่เจ้ากรรมหนทางจากบ้านแพรวสู่รถเมล์นั้นไกลนัก(ไม่มีรถก้องี้ล่ะน้า)
ด้วยเหตุที่บ้านอยู่ห่างไกลความเจริญ บ้านอยุ่ในซอยแถมเป็นหมู่บ้านที่ไม่มีรถใดๆ ผ่าน
ยามที่จะออกจากหมู่บ้านเลยต้องเรียกมอไซด์มา
แต่จนแล้วจนเล่าก้อไม่ปรากฏมอไซด์เจ้ากรรมของเราเลย
เวลาล่วงเลยไปจนถึง 9 โมงครึ่งโดยที่ยังไม่ได้มอร์ไซด์
ด้วยวิญญาณสาว medswu เลยตัดสินใจเดินค่ะ
เดินๆๆๆๆ ฝ่าแดดร้อนและรองเท้าส้นสูงที่ใส่มาด้วยความอยากสูง
(ใครที่เคยมาหมู่บ้านเราจะเข้าใจว่ามันเป็นวีรกรรมที่ยิง่ใหญ่มากๆ )
กว่าจะถึงเส้นทางที่พอจะมีรถผ่านเล่นเอาหอบค่ะ พอมาถึงปากซอยหมู่บ้าน
(อ่าแน่ะ คิดว่าถึงหนทางสู่รถประจำทางแล้วล่ะสิ ผิดอีกแล้ววว....ยังค่ะยัง ยังไม่ถึง)
ก้อต้องรอมอไซด์ต่อไปอีกนะคะ เพื่อให้ถึงถนนที่มีรถประจำทางคุมนะคะ
แต่ไอปากซอยนี่จำเป็นต้องรอรถค่ะ ขืนเดินคงตายพอดี(ซึ่งคนที่เคยมาที่นี่ย่อมรุดี)
เมื่อออกมาจนถึงถนนเทพารักษ์ ก้อรอ ปอ 544 อีกเป็นชาติ
ในใจก้อคิดว่า "เอ๊ะ มันเจ๊งไปแล้วรึเปล่านะ ไมไม่มาซักที"
ขณะนั้นเอง ฝนก้อโปรยลงมาอย่างตั้งใจเล็กน้อย
แพรวเทียบระยะทางทันที ฝนตกงี้ไปมหาลัยใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงแน่ กลับบ้านดีมั้ยกรู555
แต่ว่าความเป้นคนดีก็ยึดเหนี่ยวเราไว้
จริงๆ แล้วร้านที่เราหลบฝนรอเป็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า มันเลยเปิด full house อยุ่
ก้อเลยดูไปรอรถไปก้อได้ฟระ
ผ่านไปนานพอควรรถก็มา แล้วก้อไปติดแล้วติดอีกที่สำโรงเป็นเวลาร่วมชั่วโมง
จึงเปลี่ยนแผนจากการประชุมที่มหาลัยตอน 10 โมง เป็นไปกินข้าวเที่ยงกะเพื่อนที่มหาลัยแทน 555
ไปถึงก้อเที่ยงตามคาด เจอแคทเสดก้อลากชาลีแล้วก้อนู๋แคท ไปประชุม commed ต่อ
(อย่างกะพวกคนสำคัญ ต้องตระเวนประชุม 555)
ว่าแล้วแพรวแคทอ๋องชาลี ก้อขึ้นtaxi ไปทำงานกันที่คณะวิทย์ มหิดลทันที
ซึ่งเปนที่ตื่นตามาก เพราะไม่เคยมีใครมาที่นี่มาก่อน
สรุปคือถ้า taxi พาหลง พวกเราก้อไม่รุทั้งคัน 555 (โชคดีว่า taxi เปนคนดี )
ทำงานกันจนถึง 6 โมงกว่าๆ (จากบ่ายโมง อ่ะ สุดยอดดด)
ก้อพากันไปกินเตี๋ยวเรือ 7 บาท ทีอนุสาวรีย์ต่อ 6 คน กินกันไป 42 ชาม
โอโห อิ่มอร่อยอีกแย้ววววว (แต่ขอออกตัวเลยว่า 42 ชาม เค้ากินไป 4 นะ 555)
กว่าจะกลับบ้านก้อปาไป 2 ทุ่ม น่ากลัวน่าดู แต่ก้อโชคดีที่รถไม่ติด ไม่งั้น 4 ทุ่มแน่ๆ
 วันนี้ถึงจะซวยไปหน่อยในตอนเช้า แต่ตอนเย็นก้อมีความสุขดีนะ
เออ ใช่ แล้วก็วันนี้กอล์ฟให้ตุ้มหูมาด้วย เป้นของฝากจากที่มันไปใต้มา
ขอบคุณมากๆ เลยนะแก แม่กะน้องชมหล่ะ ว่าน่ารัก

เขียนยาวมากเลย ใครอ่านมาถึงตรงนี้ ก้อขอบคุณในความพยายามนะคะ