สวัสดีค่า ห่างหายไปนานแสนนาน...

สาเหตุก็เพราะ.....

ขี้เกียจอัพ นั่นเอง (ซะงั้นน่ะ555)
ช่วงนี้ก้อไม่ได้ทำอารายมากมายเลย

เพราะว่าเที่ยวๆๆๆ อยู่ทุกวันเลย ออกแนวเด็กเที่ยวซะแล้วววว
แต่ที่ไม่น่าเชื่อแต่คือความจริงคือ

ปีนี้ไม่ได้เล่นน้ำ...อันนี้ไม่แปลก 555

แต่ที่แปลกคือ ไม่อยากเล่น...สงสัยจะเริ่มแก่อ่านะ

 

 

อาทิตย์นี้ที่น่ายินดีเลย.... ก็คือ

เฟียกลับมาเมืองไทยเป็นเวลา 1 สัปดาห์ (ต้องยินดีเลยหรอวะ)

กลับมาก้อตระเวนกินเลยค่ะ

ทำให้แพรวที่อุตส่าเข้าฟิตเนสมาตลอดการปิดเทอม

บวมขึ้นมาทันตา (ไอเฟีย แกนะแก....อ่ะล้อเล่น)

ผุ้ที่เข้าร่วมการตระเวนกินก้อคือ น้องมุดกะน้องเด๋อนะคะ

(อย่าเข้าใจผิด พวกแกแก่แล้วนะเว้ยไม่ได้เด็ก เราเขียนให้ดูโนเนะไปงั้นแหละ555)  

อิ่มอร่อยกันน่าดู (อ้วนด้วย)

วันต่อมาก้อไปซัด mk อีก เล่นเอาบวมทุกวันฮือๆ

 

 พอไม่กี่วันก้อไปตระเวนอีก....

 คราวนี้มีดุดกะแฟนของดุดชื่อน้องเอ๋ย ไปด้วยยยย

เหอๆ น้องเค้าน่ารักมากเลยอ่ะ(น้องเอ๋ยอ่ะ) เสียดายไม่มีรูป ไม่งั้นจะโชว่าน่ารักจิงๆ

แล้วก้อตอนเย็นๆ ก้อมีเฟียกับน้องเฟิร์น(แฟนของเฟีย) ตามมาสมทบ
(หลังจากที่มันหลอกให้เพื่อนๆงงกันไปน่าดู กับ trip ของมัน..ในที่สุดมันก้อมาจนได้)
คราวนี้การเที่ยวของเราก้อไม่มีอารายมากมาย
ก้อกินๆ เล่นๆ กันตามระเบียบนะค้า
แล้วก้อฮากันกระจายตลอดเวลา
 ประเด็นของการเขียนทั้งหมดนี้ก้อคือ(ที่ผ่านมาเกริ่นนำ)
เรามีความสุขกับการที่เพื่อนอ้วนๆอย่างแกกลับมามากเลยนะ
เพราะว่าทำให้เราได้มาเจอเพื่อนๆอัสสัม ได้ไปเที่ยวได้เฮฮาอย่างนี้
เสียดายที่เพื่อนๆ อีกหลายคนไม่อยู่(กลับมากันซะทีสิฟระ)
ไม่งั้นต้องสนุกมากๆ กว่านี้แน่ๆเลย
ไอเฟีย แกกลับไปก้อตั้งใจเรียนนอย่ามัวแต่สวีทล่ะ
แล้วเอาชอคโกแลตมาฝากเรากะน้องอีกนะ (มันอร่อยดี 555)
จบที่กินจนได้ 555

 

 

เอาล่ะมาเข้าเรื่องของชื่อ title ของ space กันดีกว่า
วันนี้ค่ะ เพื่อนๆ medswu ทุกท่านนัดประชุม 10 โมงค่ะ
น้องแพรวก้อรีบตั้งนาฬิกาปลุก ตื่น 8 โมงเช้าอย่างขมักเขม้น
(อ่าแน่ะ คืดว่าเราไม่ตื่นอ่ะดิ...ผิดว่ะ)
แล้วก้อตื่น 8 โมงตามที่ได้ตั้งใจไว้
อาบน้ำกินข้าวอย่างไวตามแผนที่วางไว้อย่างดีว่าจะเดินทาง 9 โมง ไปถึง 10 โมงครึ่งตามเวลาเป๊ะ
(เผื่อเพื่อนๆมาสายเรียบร้อยไง555)
แต่เจ้ากรรมหนทางจากบ้านแพรวสู่รถเมล์นั้นไกลนัก(ไม่มีรถก้องี้ล่ะน้า)
ด้วยเหตุที่บ้านอยู่ห่างไกลความเจริญ บ้านอยุ่ในซอยแถมเป็นหมู่บ้านที่ไม่มีรถใดๆ ผ่าน
ยามที่จะออกจากหมู่บ้านเลยต้องเรียกมอไซด์มา
แต่จนแล้วจนเล่าก้อไม่ปรากฏมอไซด์เจ้ากรรมของเราเลย
เวลาล่วงเลยไปจนถึง 9 โมงครึ่งโดยที่ยังไม่ได้มอร์ไซด์
ด้วยวิญญาณสาว medswu เลยตัดสินใจเดินค่ะ
เดินๆๆๆๆ ฝ่าแดดร้อนและรองเท้าส้นสูงที่ใส่มาด้วยความอยากสูง
(ใครที่เคยมาหมู่บ้านเราจะเข้าใจว่ามันเป็นวีรกรรมที่ยิง่ใหญ่มากๆ )
กว่าจะถึงเส้นทางที่พอจะมีรถผ่านเล่นเอาหอบค่ะ พอมาถึงปากซอยหมู่บ้าน
(อ่าแน่ะ คิดว่าถึงหนทางสู่รถประจำทางแล้วล่ะสิ ผิดอีกแล้ววว....ยังค่ะยัง ยังไม่ถึง)
ก้อต้องรอมอไซด์ต่อไปอีกนะคะ เพื่อให้ถึงถนนที่มีรถประจำทางคุมนะคะ
แต่ไอปากซอยนี่จำเป็นต้องรอรถค่ะ ขืนเดินคงตายพอดี(ซึ่งคนที่เคยมาที่นี่ย่อมรุดี)
เมื่อออกมาจนถึงถนนเทพารักษ์ ก้อรอ ปอ 544 อีกเป็นชาติ
ในใจก้อคิดว่า "เอ๊ะ มันเจ๊งไปแล้วรึเปล่านะ ไมไม่มาซักที"
ขณะนั้นเอง ฝนก้อโปรยลงมาอย่างตั้งใจเล็กน้อย
แพรวเทียบระยะทางทันที ฝนตกงี้ไปมหาลัยใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงแน่ กลับบ้านดีมั้ยกรู555
แต่ว่าความเป้นคนดีก็ยึดเหนี่ยวเราไว้
จริงๆ แล้วร้านที่เราหลบฝนรอเป็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า มันเลยเปิด full house อยุ่
ก้อเลยดูไปรอรถไปก้อได้ฟระ
ผ่านไปนานพอควรรถก็มา แล้วก้อไปติดแล้วติดอีกที่สำโรงเป็นเวลาร่วมชั่วโมง
จึงเปลี่ยนแผนจากการประชุมที่มหาลัยตอน 10 โมง เป็นไปกินข้าวเที่ยงกะเพื่อนที่มหาลัยแทน 555
ไปถึงก้อเที่ยงตามคาด เจอแคทเสดก้อลากชาลีแล้วก้อนู๋แคท ไปประชุม commed ต่อ
(อย่างกะพวกคนสำคัญ ต้องตระเวนประชุม 555)
ว่าแล้วแพรวแคทอ๋องชาลี ก้อขึ้นtaxi ไปทำงานกันที่คณะวิทย์ มหิดลทันที
ซึ่งเปนที่ตื่นตามาก เพราะไม่เคยมีใครมาที่นี่มาก่อน
สรุปคือถ้า taxi พาหลง พวกเราก้อไม่รุทั้งคัน 555 (โชคดีว่า taxi เปนคนดี )
ทำงานกันจนถึง 6 โมงกว่าๆ (จากบ่ายโมง อ่ะ สุดยอดดด)
ก้อพากันไปกินเตี๋ยวเรือ 7 บาท ทีอนุสาวรีย์ต่อ 6 คน กินกันไป 42 ชาม
โอโห อิ่มอร่อยอีกแย้ววววว (แต่ขอออกตัวเลยว่า 42 ชาม เค้ากินไป 4 นะ 555)
กว่าจะกลับบ้านก้อปาไป 2 ทุ่ม น่ากลัวน่าดู แต่ก้อโชคดีที่รถไม่ติด ไม่งั้น 4 ทุ่มแน่ๆ
 วันนี้ถึงจะซวยไปหน่อยในตอนเช้า แต่ตอนเย็นก้อมีความสุขดีนะ
เออ ใช่ แล้วก็วันนี้กอล์ฟให้ตุ้มหูมาด้วย เป้นของฝากจากที่มันไปใต้มา
ขอบคุณมากๆ เลยนะแก แม่กะน้องชมหล่ะ ว่าน่ารัก

เขียนยาวมากเลย ใครอ่านมาถึงตรงนี้ ก้อขอบคุณในความพยายามนะคะ

 

 

 

หวัดดีค่า ปิดเทอมนี่ มันสบายใจดีจังน้า... อาจเปนเพราะมันชิวๆ ไม่ต้องกังวลไรมั้งเนาะ  ตอนนี้แพรวกะลังวางแผนการครั้งยิ่งใหญ่อยู่ค่ะ... แต่จะเปนอารายนั้น.. บอกไม่ได้หรอก ฮุๆ เพราะเด๋วเค้าคนนั้นจะรุเอาน่ะสิ...   วันนี้ไปฟิตเนสมา ตอนนี้ไปทั้งฟิตเนสแล้วก้อเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วย  เลยไม่ค่อยเบื่อแล้วว    ก้อดีเนอะ.. เฮ้อ... คิดถึงเพื่อนๆ จัง   อ่อ.. แล้วก้อถ้ามีใครพอจะมีวิธีเรียนภาษาเกาหลี ก้อบอกหน่อยน้า อยากรุภาษาเกาหลีมากๆ ตอนนี้   to b continued...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะ ก้อปิดเทอมมาซักพักแล้วล่ะ ตอนนี้ก้อมีเรื่องที่ค้างคาใจนิดหน่อย ก้อคือเรื่อง สอบครั้งที่ผ่านมานั่นเอง ก้อต้องเท้าความนิดนึงว่า เราไม่ชอบ การที่ออกมาจากห้องสอบ แล้วบ่นว่าทำไม่ได้... ทั้งๆ ที่ทำได้ ออกแนวปัญญาอ่อนเนาะ อคตินิดหน่อย แต่ที่แย่ที่สุดก้อคือ เราก้อมาเปนซะเอง แย่ชะมัด... เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า เราทำข้อสอบไม่ทันไง ฝนก้อฝนไม่ทัน ข้อที่มั่วก้อมั่วแบบไม่ดูโจทย์เลย มันน่าให้คิดว่าทำไม่ได้มั้ย (เริ่มขอความเห็นใจ) แล้วเราก้อเครียด พอเข้าไปสอบต่อ หลังจากข้อสอบช้อย ผ่านไป 10 นาที ก้อเข้าไปสอบต่อ แต่ก้อทำไม่ได้อีก  เครียด เซง ตอนเดินไปกินข้าว ก้อพยายามกลั้นๆ แต่พอเจอแป้น (สาวสวยเด้นท์) ก้อหมดกัน ความอดทน เผลอร้องไห้ ออกมา .... .... แต่แล้วคะแนนก้อไม่ได้แย่อะไร อยากจะบอกว่า ขอโทดนะเพื่อนๆ ที่ปลอบเราทุกคน ขอโทดนะ ที่ทำให้เสียความรู้สึก ขอโทดนะ p.s. วันนี้เครียดเชียว แต่ก้อแค่อยากระบายนะ p.s. ปิดเทอมแล้วๆ จะผอมให้ดูๆ (วัดไขมันมา น่า       ตกใจมากกกกกกก)

 

 

 

ตอนเช้า ไปนั่งดูพระอาทิดขึ้น กะจิ๊ด กอล์ฟ โบ สวยดีๆ ถ่ายรูปกันกระจาย
หลังจากหลับพักผ่อนอีกหน่อย ก้อ ไปเพชรบุรีต่อ เพื่อไปเจอสาวสวยน้องปูเป้ ของเรา
เธออาสาเป็นไกด์พาทัวร์งานนี้เลย
ว่าแล้วก้อออกเดินทางไปเขาหลวงไปดูถ้ำหินงอกอกหินย้อย(สวยมั่กๆ)
ไปพบกับฝูงลิง ได้กรี๊ดกร๊าดกันน่าดู หนุ่มฟิฟของเราถูกลิงวิ่งราวด้วย
หลังจากนั้นปูก้อพาไปเลี้ยง ข้าวแช่.... ซึ่งมะเคยกินมาก่อน งานนี้ลาภปากค่ะ

 ทะเล ทะเล~

 

ทำไมนะ

รู้สึกเหมือนอกหักเลย

ทั้งๆที่จริงๆ แล้วเราไม่ได้เกี่ยวเลย

แล้ว เราก้อไม่ได้อกหักด้วย

แต่ก้อรุสึกแย่มากๆ

จนต้องมานั่งเล่นเนต(เพราะอ่านไม่รุเรื่อง)  ในเวลาที่ชาวบ้านเค้าอ่านหนังสือกัน

รุสึกเสียใจ เสียใจจัง

แย่จิงๆ เลยเนอะ

เฮ้อ

นี่แหละน้า จะได้รับรู้ถึงความรุสึกของคนอื่น 55

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอาล่ะ กลับสู่เรื่องเรียนค่า

 

 

หลังจากที่เหนื่อยหนักหนากับ วิชากายวิภาคศาสตร์ เราก้อผ่านมันไปได้ด้วยดี (อยากผ่านไปได้ด้วยเอจัง อิอิ) วิชาถัดไปที่เราจะมาเสนอวันนี้คือ วิชาneurology ภาษาไทย คือวิชาเกี่ยวกับระบบประสาทค่ะ แต่ไม่รุว่าชื่อทางการคืออะไร แหะๆ วิชานี้ เรียนเกี่ยวกับสมองและไขสันหลังของเราค่ะ ได้รับการขนานนามมานานว่ายากมาก ท่องอุตลุต แล้วเปนไงกลัวมั้ย...ไม่เลย รู้สึกเฉยๆไงไม่รุ (ต่อมกลัวมันหายไปไหนไม่รุ) ความกลัวไม่มี ความเกียจคร้านเข้าแทรก วันๆ น้องแพรวไปอยู่ห้องเพื่อนข้างๆ ตลอด เม้าท์แตกเม้าท์แตน ระหว่างนั้นก้อตั้งใจเรียนนะ แต่ไม่อ่าน...คิดว่าทันไง ช่วงที่หลงระเริง ชีทก้อมาทับถมกันทุกวันๆ...เฮ้อ     มาเข้าเรื่องว่าเรียนอะไรบ้างดีกว่า แรกๆ เราก้อจะเรียนก่อนว่าสมองแบ่งเป็นกี่ส่วน แบ่งยังไง อันไหนด้ายหน้าอันไหนด้านหลัง ไอที่อยู่ในสมองส่วนนั้นๆ เค้าเรียกว่าอะไร ที่ยากๆๆๆๆ ก้อคือว่า สมองไม่มีสีสันมากมาย ต้องเพ่งๆ เอาเองแล้วจะรุว่ามันสีแตกต่างกันน่ะ พอสีแตกต่างกัน ก็ต้องแยกว่าตัวนี้มันเปนกลุ่มตัวสั่งงาน ไม่ใช่ fiber นะ ประมาณนี้ หลังจากเค้ามีนโยบายให้เราท่องว่าคืออะไร ก้อเรียนการรับรู้ต่อ เช่น ตารับภาพในแนวกลับหัว กลับซ้ายเป็นขวา แล้วไปในส่วนนี้ของสมองต่อนะ ซึ่งรายละเอียดเยอะมาก!!!   ก่อนสอบ 1 อาทิตย์ เริ่มสำนึกตน ฮึดอ่าน แต่ก้อไม่เป็นผล เพราะต้องไปดูรุ่นน้องแข่งลีดบ้าง งานค่ายบ้าง ดูแดจังกึมบ้าง(ติดมากๆขอบอก ใครมีเรื่องย่อแบบละเอียดบอกด้วย)   อาทิตย์สุดท้ายต้องเรียนวิชาphysioค่ะ มันเกี่ยวกับว่า ร่างกายเราทำงานอย่างนี้ได้ไง เช่นว่า ทำไมเราเอาค้อนเคาะเข่า แล้วเข่ากระเด้ง reflex คืออะไร แล้วเปนประจำเลย ว่าเราจะเรียนไม่รุเรื่อง 555 2 อาทิตย์แรก เนิ้อหาก้อมากแล้ว โดนphysio เข้าไป กระอักเลือดค่ะ กระอักเลือด   วันศุกเสาอาทิด มั่นใจมากๆ ว่าจะต้องตั้งใจอ่านหนังสือ แต่ก้อนะ ตามเดิม อ่านไม่ทันแล้วมันยิ่งเซ็ง....ไม่อยากอ่าน   วันศุกนอนเร็ว วันเสา เบื่อๆ วันอาทิดเลยไฟลนก้นเลย ไม่อ่านไม่ได้แล้ว (วันจันสอบนี่นา)   ลงท้ายด้วยการ............. อ่านไม่จบ ร้องไห้ 1 รอบ กรีดร้อง 1 รอบ ดูแดจังกึม 2 ชั่วโมง(ไม่เจียมไง) มาถึงหอ แทบคลั่ง หนีไปห้องเพื่อน(คนเดิม) สภาพชีวิต ไม่ค่อยต่างกัน...เราจึงอยู่ด้วยกันได้55 วันนั้นกะไม่นอน แต่ก้อนอน55 (กะอารายไม่เคยทำ) ร่างกายมันเพลีย แต่ตาไม่หลับ (มีห่วงๆ)   เช้าวันรุ่งขึ้น ไม่อยากไปสอบเลย ตื่นมาอ่านที่ยังอ่านไม่จบต่ออีกหน่อยนึง เนื่องจากรนๆ (ศิรินอนรวม 3 ชั่วโมงกว่าๆ) ตารางบอกสอบ 8.30 วิ่งตาลีตาเหลือกกะน้องแคท ไปถึง สอบ 9 โมง เซ็งปึ๋ยง่ะ  ไม่งั้นได้นอนนานกว่าเดิมอีกหน่อยแล้ว สอบเปนไง อย่าพูดเลย เบสิคน่ะ (คะแนนเราที่เบสิค คนอื่นเค้า แอดวานซ์ 555..ฮือๆ) เอาน่ะ อาจจะดีก้อได้ ก้อแค่มั่วๆ ไป 32 ข้อ แลบตอนบ่าย เป็น lab กริ๊ง 88ข้อ ให้เวลา 2ข้อ 50 วิ (ข้อละ 25วิ โหดมั้ยล่ะ) ข้อไหนเขียนถูก ก้อไปแก้ให้มันผิด เจ็บใจๆ สอบเสดอยากกรี๊ดดดด เลยไปร้องเกะกะเพื่อนๆ ต่อด้วยเดินพารากอน(ขนาดไม่นอน) พวกเราอย่างกะบ้านนอกเข้ากรุงแน่ะ เดินอ้าปากหวอทั่วห้างเลย 555 แต่เค้าหรูจิงนะ เหมือนเดินเมืองนอกเลย~~

 

ขอขอบคุณแนน อีกครั้งนะจ้า ที่ช่วยเราทำอะไรหลายๆอย่างมากมาย สำหรับคนที่มาอ่าน ถ้าชอบก้อช่วยคอมเม้นท์ให้ทีนะคะ